Niewydolność serca jest bardzo niebezpiecznym dla życia stanem, kiedy to jego nieprawidłowa struktura upośledza zdolność do przepływu krwi wystarczającego dla ludzkiego organizmu. Przyczynami niewydolności serca mogą być : nadciśnienie, choroba niedokrwienna, choroby zastawkowe, oraz stan pozawałowy. Schorzenie to może mieć postać przewlekłą i chwilową.

Niewydolność przewlekła, jest stałym zmniejszeniem pojemności minutowej serca. Co za tym idzie, organizm jest niedotleniony i osłabiony. Zakazane jest praktycznie wykonywanie wysiłku fizycznego. Leczenie przewlekłej niewydolności serca jest dzielone na dwie fazy – farmakologiczną i niefarmakologiczną. Przy tej ostatniej należy zmniejszać podaż sodu i płynów. Wskazana jest też redukcja masy ciała, ograniczenie spożywania alkoholu, bezwzględny zakaz palenia tytoniu, oraz niestosowanie leków przeciwzapalnych. Należy chronić wtedy organizm przed wszelkimi wirusami, dlatego zalecane są coroczne szczepionki przeciw pneumokokom i grypie. Do tego dołączane jest odpowiednie leczenie farmakologiczne, które ma wspomagać pracę naszego zmęczonego serca.

Zespół Aspergera jest schorzeniem mającym podłoże psychiczne. Jego główne objawy to zaburzenia interakcji społecznej, nieumiejętność współpracy w grupie, lęk przed grupami. Charakterystyczne są również zaburzenia mowy, perfekcyjny język wyrażania emocji, sztywny i pedantyczny sposób mówienia. Zainteresowania chorych na zespół Aspergera są zawężone do minimum. Skupiają się one sztywno na jednej dziedzinie, w sposób wręcz obsesyjny.

Zespół Aspergera cechuje również mocny fizyczny dystans, brak okazywania emocji w sposób niewerbalny, brak rozumienia czułości ze strony innych osób. Osoby cierpiące na to schorzenie żyją według własnych, powtarzalnych schematów, które są niezmienne. Objawy Zespołu Aspergera pojawiają się już w dzieciństwie i szczególnie nasilają się wtedy, gdy dziecko wchodzi w okres dojrzewania. Chorzy na Zespół Aspergera są podatni w bardzo dużym stopniu na choroby psychiczne, szczególnie psychozy. Ciekawym jest to, że mimo podatności na objawy psychotyczne (np. splątanie, omamy) chorzy są niezwykle ułożeni pod względem emocjonalnym. Podobnie jak ich zainteresowania, emocjonalność nigdy się nie wacha.

Zapalenie płuc – z tą nazwą spotkał się każdy. Jest to choroba całkiem powszechna, lecz też groźna. Z medycznego punktu widzenia, zapalenie płuc jest niczym innym jak stanem zapalnym miąższu płucnego. Objawy zapalenia płuc są powszechnie znane. Jest to osłabienie, bóle mięśni, wysoka temperatura, dreszcze, suchy kaszel, ból klatki piersiowej oraz nawet krwioplucie.

Jak widać objawy są podobne do przeziębienia lub grypy. Nie wolno ich jednak bagatelizować i w przypadku wysokiej temperatury (39 stopni) niezwłocznie udać się do lekarza. Zbagatelizowanie zapalenie płuc może doprowadzić do śmierci. Niedoleczone zapalenie może spowodować zapalenie mięśnia sercowego, co jest ostrym powikłaniem klinicznym i jest bardzo niebezpieczne. Zapalenie płuc leczone jest za pomocą antybiotyków. W skrajnych przypadkach chora osoba musi zostać zaintubowana i podaje się jej tlen. Na chorobę tę szczególnie narażone są noworodki, oraz osoby po 65 roku życia, ze względu na bardzo niską odporność. Również alkoholizm i palenie tytoniu zwiększa zachorowalność na zapalenie płuc. Czynnikiem istotnym jest też niedożywienie.

Otyłość jest jedną z dzisiejszych chorób cywilizacyjnych. Wynika ona głównie z konsumpcyjnego stylu życia, oraz coraz większej ilości „Siedzących” form spędzania czasu. Otyłość, to nic innego jak patologiczne nagromadzenie tkanki tłuszczowej. O stanie patologicznym możemy mówić wtedy, gdy tkanka tłuszczowa zajmuje 20-25% masy ciała.

W ocenie otyłości ważnym kryterium jest rozmieszczenie tkanki tłuszczowej. Jeśli jej większa część znajduje się w brzuchu, mamy do czynienia z otyłością androidalną. W dawnych czasach, otyłość oznaczała dostatek i bogactwo. Dzisiaj jest ona jednym z patologicznych zjawisk jakie niesie nasza cywilizacja. Ludzie otyli często chorują na serce, cukrzycę, bezdech senny, zapalenia kości i stawów, oraz nowotwory. Skrajna otyłość może doprowadzić do niepełnosprawności. Otyłość warunkuje jednak nie tylko nadmierne jedzenie i siedzenie przed telewizorem. Mogą do niej doprowadzić również czynniki genetyczne, psychologiczne, oraz lekarstwa (szczególnie sterydy i środki hormonalne)