Zwłóknienie torbielowate, inaczej Mukowiscydoza, jest groźną chorobą genetyczną, która ujawnia się od razu po narodzeniu się dziecka. Głównym objawem tej choroby jest nadmierne wydzielanie substancji przez gruczoły zewnątrzwydzielnicze. Jej objawy dzielimy na te ze strony układu oddechowego oraz pokarmowego.

Ze strony układu oddechowego są to przewlekły i napadowy kaszel, nawracające zapalenia płuc, krwioplucie, zapalenia oskrzeli, polipy w nosie oraz przewlekłe zapalenia górnych dróg oddechowych. Wydzielina jaka jest produkowana w nadmiarze, jest doskonałym środowiskiem dla bakterii, stąd mnogość przewlekłych chorób w tym obrębie. W układzie pokarmowym objawy są następujące: od wczesnego dzieciństwa tłuszczowe, nieuformowane, obfite i cuchnące stolce, powiększenie objętości brzucha, wypadanie odbytnicy, skręt jelit oraz nawracające zapalenia trzustki. Leczenie mukowiscydozy jest głównie objawowe. Stosuje się antybiotyki, inhalacje, wskazany jest sport oraz odpowiednia dieta na skutek zaburzonego trawienia.

Astma Oskrzelowa jest chorobą dróg oddechowych. Jej głównym symptomem są duszności i kaszel, szczególnie silne w nocy i nad ranem, a także świszczący oddech. Powodem astmy oskrzelowej jest nadmierna aktywność oskrzeli. Komórki układu oddechowego wydzielają cząsteczki, które doprowadzają do zmiennego ograniczenia przepływu powietrza w układzie oddechowym. Objawy astmy mogą się cofać spontanicznie lub na skutek brania odpowiednich leków.

Oskrzela są wtedy również „ wyczulone” na różne czynniki z zewnątrz. Napady duszności następują więc na skutek kontaktu z alergenem (np. pyłkami roślin). Podobnie jest z mroźnym powietrzem lub infekcjami układu oddechowego. Objawu astmy zaostrzają też takie czynniki jak palenie papierosów, niektóre leki, ciężkie oddychanie na skutek wysiłku. Leczenie astmy opiera się głównie na kuracji lekami przeciwzapalnymi oraz rozkurczającymi oskrzela. Kuracja trwać może nawet kilka lat, aż do ustąpienia objawów choroby. Warto pamiętać, że będąc chorym na astmę nie musimy godzić się na uporczywe duszności. Wystarczy zastosować się do zaleceń lekarza.

Toksoplazmozę wywołują pierwotniaki Toxoplasma gonidii. Jest to choroba zarówno ludzi jak i zwierząt. Toksoplazmoza jest jednym z najczęstszych zakażeń bakteryjnych organizmu. Mimo tego, że wielu ludzi może być nosicielami toksoplazmozy, choruje na nią niewielka grupa osób. Objawami toksoplazmozy jest wysoka gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, zapalenie mózgu lub opon mózgowych, zmiany zapalne zajętych narządów. Pierwotniakiem zarazić się można w każdych warunkach.

Bakteria ta najczęściej bytuje w kotach. Na koty przechodzi z gryzoni, które te zjadają. Pośrednim żywicielem może być dowolny ssak, często człowiek. Toksoplazmoza może być nabyta lub wrodzona. Choroba ma postać wrodzoną, gdy matka w czasie ciąży zaraziła się pierwotniakiem. Skutkiem toksoplazmozy u noworodka może być znaczne opóźnienie w rozwoju, wodogłowie, zapalenie siatkówki a nawet zwapnienia mózgowe. Toksoplazmoza nabyta może objawiać się m.in. ostrymi zaburzeniami widzenia (pierwotniaki atakują narządy wzroku). Toksoplazmozę leczy się kilkukrotnie powtarzaną kuracją antybiotykową, na samym początku w warunkach szpitalnych.

Tężyczka to inaczej nadpobudliwość nerwowo – mięśniowa, wywołana zaburzeniami elektrolitowymi w organizmie. Skurcze zaczynają się najczęściej od mięśni rąk, przechodząc do góry na mięśnie twarzy i rozchodzą się po całym ciele. Przy napadzie tężyczki chory nie traci przytomności. Inne objawy tężyczki to też skurcz powiek, kołatanie serca, podwójne widzenie, drętwienie kończyn.

Wszystko to bierze się najczęściej z niedoboru lub nadmiaru wapnia w organizmie. Powodem tężyczki jest często przypadkowe usunięcie gruczołu przytarczycowego podczas operacji, choroby nerek, słaba wchłanialność wapnia w jelicie, niedobór witaminy D, choroby trzustki. Tężyczka objawowa może być nawet chorobą śmiertelną, ponieważ podczas ataku dojść może do zaciśnięcia się krtani i chory może się udusić. Tężyczkę objawową najlepiej leczyć w szpitalu. W wielu przypadkach, aby nie doszło do ataków wystarczy dbać o odpowiednią ilość wapnia w diecie. Chory na tężyczkę powinien być pod częstą obserwacją lekarską, szczególnie w czasie ataków skurczów.