Nerwice, inaczej „neurozy” to zespoły zaburzeń psychicznych o bardzo różnych objawach i różnorakim podłożu. Nerwice, jako zaburzenia nie mają nic wspólnego z niewykształconą sferą psychiczną człowieka ani nie są jej objawem, jak nadal może się sądzić poprzez szerzące się stereotypy. Charakterystyczna dla nerwic jest świadomość chorego o swoich absurdalnych zachowaniach lub odczuciach, jednak zmuszony jest on poprzez wewnętrzny przymus do powtarzania ich.

Mechanizm nerwic można określić jako „błędne koło”. Na przykład lęk wywołuje poczucie pustki i osamotnienia, które to znowu prowadzą do lęku. Na nerwice składają się objawy zarówno fizyczne jak i psychiczne. Na napięcie psychiczne, organizm zawsze odpowiada objawami somatycznymi. Przy nerwicy może wystąpić porażenie narządów ruchu, ból głowy, drżenie kończyn, zaburzenia wzroku, kołatania serca oraz mdłości. Objawy psychiczne są zależne od rodzaju nerwicy. Może to być natrętne myślenie, zaburzenia pamięci, labilność emocjonalna, zaburzenia snu, czy też anhedonia.

Anoreksja jest jedną z chorób cywilizacyjnych. Jej inna nazwa to „Jadłowstręt psychiczny”. Chorują na nią głównie dziewczęta w czasie dojrzewania, lecz odnotowuje się przypadki że na anoreksję zapadają też chłopcy. Osoba chora na anoreksję ogranicza do minimum spożycie pokarmów po to, aby jak najwięcej stracić na wadze. Utrata wagi staje się najważniejszym i najprzedniejszym celem. Aby go osiągnąć, na początku stosowane są diety.

Z czasem jednak środki mające zapewnić szczupłą sylwetkę są coraz bardziej agresywne. Chora zaczyna prowokować wymioty i stosować środki przeczyszczające. Popularne są częste głodówki, oraz ciężkie i forsujące ćwiczenia. Pomimo, iż osoba chora powoli zamienia się w „szkielet”, nie zaprzestaje swoich praktyk. Wpływ na to ma kilka czynników, między innymi uzależnienie od destrukcyjnych praktyk oraz ciągła wizja swojego ciała jako niedoskonałe i ciągle „niewystarczająco szczupłe”. Anoreksja jest więc chorobą przede wszystkim psychiczną. Determinuje ją ogrom czynników, takich jak np. kompleksy, moda, trudne dzieciństwo, brak poczucia kontroli nad własnym życiem i wiele innych.